Yaşadığım yerin öyle aman aman güzel bir yerleşke olduğunu düşünmezdim bu zamana kadar. Hatta benim için nefretle adından söz ettiğim bir yerdi Gebze. Fakat ne kadar çok yanıldığımı anladım dün. Bir iki saat içinde o kadar çok kare geçti ki elime ben bile inanamadım.
Hayat Sokaklarda!
Aslına bakarsanız bu yola çıkarken pek umudum yoktu ama günün sonunda beni fazlasıyla mutlu eden fotoğraflara baktıkça umudumun yeşerdiğini görebiliyordum. Fotoğraf çekmek istedikten sonra bir bodrum katı bile insana ilham ve umut verir. Hayatın ta kendisi işte. Fazla söze gerek yok uzatmayacağım. Daha fotoğraflanmayı bekleyen onca şey dururken neden hala burdayım? Gidip biraz daha keşfe çıkmalıyım. Benimle gelen?
İşte o günden bazı fotoğraf kareleri;
